اغلب برنامه‌های جاوا اسکریپت با اطلاعات و داده‌ها سروکار دارند و متغیرها برای ذخیره سازی اطلاعات و داده‌ها استفاده می‌شوند.

هر متغیر دارای یک نام است و برای تعریف آن از کلمه کلیدی let استفاده می‌کنیم.

در مثال زیر، یک متغیر به اسم “message” تعریف می‌کنیم:

حالا به کمک عملگر تساوی = به متغیرمان مقدار می‌دهیم (به عبارت دیگر: داده‌ها را درون آن ذخیره می‌کنیم):

با این کار، یک حافظه برای متغیر “message” در نظر گرفته می‌شود. ما می‌توانیم با استفاده از نام متغیر به مقدار آن دسترسی داشته باشیم:

برای این که مختصر کار کنیم، می‌توانیم خط تعریف متغیر و خط مقداردهی متغیر را در یک بنویسیم:

همینطور می‌توانیم چند متغیر را در یک خط تعریف کنیم:

این روش کوتاه‌تر است، اما خوانایی کد را کاهش می‌دهد. بنابراین پیشنهاد می‌شود هر متغیر را در یک خط تعریف کنید:

تعریف متغیرها را می‌توان بصورت زیر هم نوشت:


〉〉 در گذشته به جای کلمه let از کلمه var برای تعریف متغیر استفاده می‌شد، تفاوت نامحسوسی بین این دو کلمه وجود دارد که درحال‌حاضر اهمیتی ندارد. در ادامه و در مطلبی کامل به تفاوت let و var خواهیم پرداخت.

بنابراین (در حال حاضر) تفاوتی بین کد بالا و کامنت روبرویش نیست.


مقداردهی مجدد به متغیرها

متغیرها یکبار مصرف نیستند. شما می‌توانید پس از مقداردهی به یک متغیر، آن را تغییر داده و مقدار جدیدی برایش اعمال کنید:

همانطور که می‌بینید، پس از ریختن مقدار جدید در متغیر message، مقدار متغیر از “Hello” به “World” تغییر می‌کند.


انتساب متغیر به متغیر

می‌توانید مقدار یک متغیر را در متغیر دیگری ریخت و به آن نسبتش داد:

همانطور که می‌بینید، پس از انتساب متغیر x به y، یک کپی از مقدار متغیر x در متغیر y ایجاد می‌شود. دقت کنید که مقدار متغیر x تغییر نخواهد کرد.


نامگذاری متغیرها

نامگذاری متغیرها در جاوا اسکریپت دارای دو محدودیت است:

  1. نام متغیر تنها می‌تواند شامل حروف، اعداد و نمادهای & و _ باشد.
  2. اولین حرف (کاراکتر) نمی‌تواند عدد باشد.

چند مثال رایج از نامگذاری‌های صحیح:

حتی این دو نامگذاری نیز صحیح است:

و حالا دو نامگذاری اشتباه:


〉〉 نام متغیرها به حروف بزرگ و کوچک حساس است. بنابراین نام‌های apple و Apple دو متغیر متفاوت هستند.


〉〉 برخی از نام‌ها توسط زبان جاوا اسکریپت از پیش رزرو شده‌اند و ما نمی‌توانیم از این نام‌ها استفاده کنیم. لیست کامل این نام‌ها را می‌توانید از این لینک مشاهده کنید. البته نیازی به حفظ کردن آن‌ها نیست، زیرا به مرور نام‌های رزرو شده مهم را به خاطر خواهید سپرد و البته اکثر ویرایشگرهای متن امروزی نام‌های رزرو شده را با رنگی متفاوت از نام‌های مجاز برای تعریف متغیر در نظر می‌گیرند.

این هم دو مثال از نام‌های رزرو شده پرکاربرد:


ثابت‌ها

متغیرهای ثابت به متغیرهایی گفته می‌شود که مقدار آن‌ها غیر قابل تغییر است. برای تعریف آن‌ها از کلمه کلیدی const استفاده می‌کنیم:

اگر یک متغیر ثابت را دوباره مقداردهی کنید با ارور زیر مواجه می‌شوید:

یکی دیگر از کاربردهای متغیرهای ثابت، “نام‌ مستعار” است. یعنی مقدارهایی که یادآوری آن‌ها سخت است را درون یک متغیر ثابت می‌ریزیم تا هر زمان که در طول نوشتن برنامه به آن مقدارها نیاز داشتیم، از نام مستعارشان استفاده کنیم. برای این نام‌ها از حروف بزرگ و ـ استفاده می‌کنیم.

در مثال زیر کد هگزادسیمال (hexadecimal) چند رنگ را درون متغیرهای ثابت ذخیره‌ کرده‌ایم:


این هم پایان مطلب متغیرها، البته همانطور که در طول آموزش گفتم بعدها با نوع دیگری از متغیرها به نام var آشنا می‌شویم.